شناسایی :

امید است که در آینده ای نزدیک در پشت ویترین کتاب فروشی های معتبرِ علوم پزشکی ، نظاره گرِ کتابی تحت عنوان هستی شناسی پزشکی و داروسازی باشیم . شگفت زده نشدن از نام این کتاب جای تعجب دارد ! چون مقوله ی هستی شناسی ، همیشه در مباحثی چون فلسفه ، عرفان و … مورد توجه و پژوهش قرار می گرفته  و تاکنون در مباحثی چون پزشکی و … جایگاهی نداشته است . چگونه این مبحثِ ریشه ای از درختِ اندیشه و دانش به ناگهان از ژرفنای خاک ،دست یاری گرِ خود را برافراشته و به سوی شاخه ی دوردست و جوان خود (پزشکی و داروسازی) دراز می کند ؟!(چون هستی شناسی نه تنها مقدّم بر علوم پزشکی بلکه مقدّم بر کلیه ی علوم حیاتی و حتی بر دانش شیمی و همچنین گفتمانی بنیادی تر از شناخت ماده و انرژی و اساسی تر از ستون های مستحکم و پولادینِ ریاضی و فیزیک  می باشد .)

برای شناخت هر چیز باید محیط یا بسترِ آن را شناخت و این امری کاملا طبیعی است که بدون شناخت و آگاهی بر آب ، خاک و هوا که محیط یا بسترِ یک گیاه را تشکیل می دهند ، شناخت گیاه ،ناموفق و یا در محدوده ای بسیار تنگ و تاریک خواهد بود . واقعا اگر هیچ چیزی راجع به هوا ، آب و خاک ندانیم و گیاه را پیراسته از آن ها (یعنی صرف نظر از محیط یا بسترِ  آن) بخواهیم بررسی کنیم ، با چه جهان بینی تنگی مواجه خواهیم شد؟! این مورد به گیاه و محیط آن محدود نمی شود بلکه در بسیاری از علوم از جمله پزشکی و به دنبال آن در داروسازی نیز صادق می باشد .

اینجانب علیرضا بیان ، متولد دی ماه ۱۳۳۷ ، علاقمند به دنیای شعر و ادبیات، ذوق و علاقه ی ادبی خود را با حفظ احترام و تکریمِ فراوان  به آن، در بوستان مصفّای عشق و شیدایی ،در بستری پرنیان ، در دشتِ  نیکو منظرِ دل جای دادم و سهمیه ای را از لحظه های زندگی ام در اختیارش نهادم . رشته ی علمی خود را داروسازی برگزیدم ، رشته ای که آگاهانه انتخاب کردم ، چون از ده رشته ی مورد نظر که می توانستم در برگه ی تعیین رشته ی دانشگاهی انتخاب کنم ، انتخاب اول ، دوم ، سوم و چهارمِ من داروسازی بود و شش مورد دیگر را خالی و دست نخورده رها کردم . (چون در آن زمان تنها چهار دانشکده ی داروسازی در کل ایران وجود داشت)

مشکلات فراوانی که در زمان دانشجویی برایم اتفاق افتاد مانعِ تجلّی نهادِ تپنده و دانش دوستانه ام در آن زمان (دوره ی دانشجویی) گردید . اما آتش درونی دوران تحصیلاتم گرچه در آن دوران از دیدگاهِ بسیاری روز به روز به شمعی کور سو تبدیل می گردید اما به لطف حضرت دوست هرگز به  خاموشی نگرایید ، به طوری که هم اکنون که در ساعتی نسبتا خلوت از داروخانه ، مشغول نگارش این جملات هستم و بیست و شش سال از زمان فارغ التحصیلی ام گذشته به لطف حق تعالی هنوز احساس دانشجو بودن می کنم .

از آن به دیر مغـــــــــانم عـــزیز می دارند              که آتشی که نمیرد همیشه در دل ماست

حافظ

مبحث انکولوژی و بیماری مهلک سرطان همان چیزی بود که حدود پانزده سال پیش به عنوان مبحث پژوهشی خویش انتخاب کردم . بستر شناخت این بیماری را آگاهی به دانش سلول شناسی یافتم . بعد از زمانی وقت گذاشتن در این حیطه ، متوجه شدم که بنیان اصلی سیتولوژی بر دانش بیوشیمی و آن دانش نیز در جهانِ شیمی نهفته است . پس از مؤانست با شیمی به این باورِ ذهنی دست یافتم که در واقع ، این قوانین فیزیک  است که بر جهان شیمی حکومت می کند و  نه تنها بر جهان شیمی  که به راستی بر کلیه ی جهانِ مورد توجه علوم تجربی ، تنها قوانین جهان شمولِ فیزیک  است که به اراده ی ذات متعال حکم رانی می نماید .

نزدیک به ده سال فیزیک نظری را بنیادی ترین پایه ی شناخت علوم مذکور از جمله پزشکی و داروسازی می دانستم . (البته منظور من هرگز این نیست که هر روز از صبح تا شب به بررسی و پژوهش این موارد مشغول بوده ام . بلکه متاسفانه به علت محرومیت از آن شرایط ،تنها وقت اندکی را که از کنار وظایف روزانه و عواطف خانواده جدا می ساختم ، به این علایق تخصیص می دادم .)

نکته ی نهایی این که در آخرین سال ها در نهانِ فیزیک نظری به عرصه ی بیکرانِ دیگری برخورد کردم که آن هستی شناسی بود . نوعی از هستی شناسی که نیستی شناسی را هم در بر می گرفت و امیدوارم روزی بتوانم اثری تحت نام «پلکان هستی» را که نتیجه ی پژوهش های بنیادی ترِ من می باشد به جهان دانش تقدیم نمایم . فرضیه ی هستی شناسی خود را به دلایلی که در متن کتاب آشکار است ، فرضیه ی کوانتوم فضایی  نام نهادم و تمام این کتاب «هستی شناسی پزشکی و داروسازی» بر اساس باور های این فرضیه (فرضیه ی کوانتوم فضایی) بنا شده است . خدا را شکر می کنم که این فرضیه ی برخاسته از درونم خیلی بیشتر از دانش محدودم در فرا سویم پرتو افکنی می نماید ،به طوری که مطالبی را پیش بینی می کند که مورد تأیید علمای پیشتر قرار گرفته است .

این کتاب تنها چیدمان جدیدی از مطالب گفته شده در کتاب های دیگر نیست ، هر چند که

 

)آن نگاشته های چیدمان شده) هم دارای ارزش فوق العاده ای در پیشبرد دانش بوده و هست . کتاب  هستی شناسی پزشکی و داروسازی مطالب علمی فراوانی را برای نخستین بار ارائه می دهد، مطالبی را که تاکنون در ذهن دانشوران و تکاپوگران دیگر رسوخ نکرده است .

در پایان به جرأت می توانم اظهار نمایم  که اگر مطالب این کتاب برای گروهی از ارباب علم ، بی فایده و یا بی پایه قلمداد گردد ، یقینا علتِ آن  ارائه ی ضعیف توسط نگارنده و یا دقت بسیار اندک به آن  توسط خواننده محترم می باشد ، چون در استحکامِ بنای آن به یاری خدا تردیدی ندارم هر چند که هیچ بنای کاملی را تاکنون ، انسان نساخته است . به قول کاردینال نیومن ،  اگر انسان می خواست صبر کند تا کاری را آن قدر خوب انجام دهد که هیچ کس نتواند اشتباهی در آن بیابد هرگز کاری انجام نمی داد .

 

 

با احترام

بهمن ۱۳۹۴

دکتر علیرضا بیان